У суддзе Заводскага раёна Мінска 14 снежня адбыўся суд над Зміцерам Паліенкам. Суддзя Анастасія Асіпчук прысудзіла грамадскаму актывісту штраф 980 рублёў па арт 23.4 КоАП (непадпарадкаванне законным патрабаванням супрацоўнікаў міліцыі).

Паліенку сёння раніцай забралі тры чалавекі ў цывільным. Зміцер Паліенка адмовіўся наведваць лекцыі, прызначаныя яму ў мясцовым РУУС пасля вызвалення. Ён сцвярджае, што ўскладзены на яго абавязак штодзень хадзіць на «прафілактычныя мерапрыемствы» — незаконны.
На мінулым судовым паседжанні 6 снежня пратакол аб правапарушэнні даслалі на дапрацоўку. 

Міжнародная Амністыя заклікала беларускія ўлады неадкладна зняць усе абвінавачванні з былога вязня сумлення Зміцера Паліенкі і спыніць кампанію пераследу актывіста.

«Зміцер адбыў поўнае пакаранне, і цяпер яму павінны дазволіць у поўнай меры карыстацца сваімі правамі і свабодамі. Калі Зміцер падвергнецца якім-небудзь санкцыям, яго статус вязня сумлення будзе неадкладна адноўлены. Няма ніякіх законных падстаў для прад’яўлення яму якіх-небудзь абвінавачванняў», — адзначаецца ў заяве праваабаронцаў.

Крыніца

10 декабря в суде Центрального района должно было состояться рассмотрение административного дела в отношении актера театральной лаборатории Fortinbras, который принимал участие в акции «Деконструкция милиционера» 6 декабря. Акция была посвящена поддержанию ЛГБТ-сообщества.

Молодой человек был задержан на улице сотрудниками милиции в субботу, 8 декабря, доставлен в РУВД Центрального района г. Минска, где на него был составлен протокол по ст. 23.34 КоАП «Организации или участие в несанкционированном массовом мероприятии». После этого актер был доставлен в ИВС, где содержался до суда.

В первой половине дня его так и не привезли в суд для рассмотрения дела. 

Около 15.30 актера театральной лаборатории Fortinbras в числе других 15 задержанных привезли в суд. Все они были соединены между собой наручниками. 

Дело рассматривает судья Иван Костян. Однако, как такового процесса не было. Судья отправил дело на доработку в РУВД, но задержанного не отпустили. Его снова увезли в РУВД.

АПД: 11 декабря судья Шабуня осудила молодого человека на 15 б.в. штрафа. Также стало известно, что два других актера самостоятельно пришли в милицию и сообщили о своем участии в перфомансе.

Напомним, 6 декабря Свободный театр опубликовал в своем «Фейсбуке» видео акции «Деконструкция милиционера», которая прошла в минувшую среду в Минске. Студенты актерской студии в специальных мундирах с погонами в цветах радужного флага останавливали людей за «несоразмерен настроение», спрашивали о улыбке, танцевали и раздавали свистки:

«Дуйте в них каждый раз, когда видите печального человека», — говорили они прохожим.

Источник

«Новы Час» паведамляе, што на іх журналіста, былога палітвязня Мікалая Дзядка заведзеная адміністрацыйная справа па арт. 17.11 КаАП (Выраб, распаўсюджванне і (або) захоўванне экстрэмісцкіх матэрыялаў) за пост у Фэйсбуку. 7 снежня ён знайшоў пратакол у паштовай скрыне. Паведамляецца, што справа была накіраваная ў суд. Аднак ці было паседжанне — невядома.

«Прыйшоў дадому і даведаўся, што Фрунзенскі РУУС ужо 2 тыдні шле мне лісты шчасця. 25 лістапада на мяне быў складзены пратакол па ч.2 артыкула 17.11 КаАП. Ізноў за «дэманстрацыю нацысцкай сімволікі». Гэтым разам я прадэманстраваў сімволіку Misantropic Division — чэрап з аўтаматамі. Смутна спрабуючы ўзгадаць, калі і дзе я гэта рабіў, я залез у ФБ і знайшоў. Карцінка за ліпень 2016 — ілюстрацыя да паста, у якім я крытыкую людзей за тое што яны стаяць побач з нацыстамі (!!!). Фоткі прыводжу ў абгрунтаванне сваіх словаў. Разумееце шарм сітуацыі?»  — паведамляе Мікалай Дзядок на сваей старонцы ў фэйсбуку.

Разважаючы пра тое, што магло справакаваць міліцыянтаў на складанне пратаколу, Мікола узгадвае свой удзел у флэшмобе #СтанемЗаЖурналістаў. Таксама гэта магло быць проста планавым мерапрыемствам супрацоўнікаў ГУБАЗіК. 

У ліпені Мікалайа Дзядок ужо быў затрыманы па абвінавачанню ў дэманстрацыі нацысцкай сімволікі — таксама ў Фэйсбуку. Тады АМАП затрымаў яго каля дома, а суддзя Ганна Буйноўская выпісала 10 базавых велічынь штрафу за карцінкі, якія высмейваюць нацызм.   Мікалай Дзядок, каментуючы чарговы пратакол, адзначае:

«Звяртае на сябе ўвагу, што на мяне мэтанакіравана складаюць пратаколы менавіта па артыкуле «Дэманстрацыя нацысцкай сімволікі». Гэта, безумоўна, сістэмная спроба дыскрэдытацыі. Бо на мяне, як на анархіста, можна скласці пры жаданні пратакол па мностве іншых артыкулаў, аднак выбіраецца менавіта гэты. Разлік тут просты: у грамадстве, дзякуй Богу, нацызм усе яшчэ лічыцца кепскім. А таму супрацоўнікі ГУБАЗіК лічаць што калі працягваць абвінавачваць мяне ў «дэманстрацыі нацысцкай сімволікі» то можна пераканаць кагосьці ў тым, што я прытрымліваюся нацысцкіх поглядаў. То бок яны лічаць  грамадзянскую супольнасць і СМІ, усіх акрамя сябе, дурнямі, якія няздольныя разабрацца, што да чаго.

Ну і, канешне, відавочны мэтанакіраваны ціск. Каб я ніколі не мог разняволіцца. Відавочна што не будзь гэтай карцінкі ў Фэйбуку, прыдумалі б нешта іншае. Ёсць грамадзянская актыўнасць — ёсць рэакцыя. Няма актыўнасці — няма рэакцыі. А карцінкі тут справа дзясятая.

Наступнае што буду рабіць — параюіся з адвакатам перад тым, як ісці ў РУУС ці ў суд. Калі суд ужо адбыўся, буду, вядома, абскарджваць рашэнне. Бо тут прыкметы ўжо не толькі судовага бязмежжа але і мэтанакіраванага пераследу».

Нагадаем, некалькі тыдняў таму жыхара Гародні Аляксандра Горбача асудзілі па тым жа артыкуле (17.11 КаАП) за публікацыю карцінкі са свастыкай, якая выкідаецца ў сметніцу.

Крыніца

5 декабря брестский антифашист Козлянко Дмитрий получил 2 года ограничения свободы без направления по статье 339 ч.2 УК РБ.

Уголовное дело было заведено в сентябре этогогода. 13 июля произошла драка в баре «Круг», в котором после словесной перепалки с пьяным мужчиной, Дмитрий получил по лицу, а когда стал защищаться от нападавшего, тому на подмогу поспешили знакомые и Дмитрию пришлось драться одному против 6-7 человек. В результате повреждения получил как сам Дмитрий (ему зашивали губы в травмпункте), вся голова была в ссадинах, так и некоторые из нападавших.

При опросе ментами по поводу произошедшей драки обе стороны отказались писать заявления. Казалось бы никто претензий не имеет и дела никакого не должно быть, но Следственный Комитет решил иначе и завел в отношении брестского антифашиста по факту уголовное дело по статье 339 ч.2. Вменяют вторую часть, потому что, якобы, один из пострадавших получил перелом скулы, из-за чего могло наступить расстройство здоровья сроком до четырех месяцев.

16 октября прокурор Воробей А.А. выписал санкцию на обыск в квартире по месту проживания Дмитрия, а следователь СК Сидорчук Михаил Леанидович провел его.

Так как 12 октября в квартире по административному делу брата Дмитрия уже был осмотр (https://abc-belarus.org/?p=11912) со стороны Ленинского РОВД с изъятием ноутбуков, телефонов и прочей накопительной техники, то изымать уже было просто нечего.

17 октября Дмитрий был на допросе, во время которого со следователем подробно разбирали видео запечатлевшее драку. На нем четко видно, что на него нападает один человек и начинает избивать, а когда он стал защищаться, остальные (общее число нападавших к сожалению не запечатлено, так как у камеры угол обзора был очень ограниченный).

Кажется все понятно. На человека напали. Он один защищался от толпы, но дело заведено именно против него. Где логика? А она и не нужна, когда надо «закрыть» человека за его убеждения.

На суде 3 декабря судья Московского района г. Бреста Леванчук Мария Ильинична пыталась всячески очернить Козлянко Дмитрия и выполняла по существу роль прокурора. По поводу сделанного в больнице снимка скулы один из потерпевших пояснил, что получил только рассечение и на следующий день после драки уже вышел на работу не испытывая никаких проблем со здоровьем, а переломы у него были раньше. Судья не приняла во внимание эти пояснения и сделала вывод, что «судмедэксперту виднее». То есть на чем держалась ч.2 данной статьи разлеталась после показаний самого потерпевшего. Судья отмела данное утверждение, так как по нему не получилось бы привлечь Дмитрия к уголовной ответственности.

Цирк со стороны судьи и ментов на этом не закончился. Вынесение вердикта перенесли на 16:00 5 декабря. Братья Козлянко активно обсуждали вопрос присутствия правозащитников или независимых СМИ и, как результат, 5 декабря в 14:00 Дмитрию позвонил адвокат и сказал, что суд уже состоялся. В страхе перед оглаской вынесение вердикта провели раньше и без предупреждения об этом так сказать виновника процесса. По итогу – 2 года ограничения свободы без направления.

За «непадпарадкаванне міліцыі» актывіста анархісцкага руху так і не асудзілі, затое супраць групы падтрымкі быў выкліканы нарад дэпартаменту аховы.

Сёння ў 11.00 меў адбыцца суд над анархістам і былым палітвязнем Зміцерам Паліенкам. На яго быў складзены пратакол паводле арт. 23.4. КААП: «Непадпарадкаванне законнаму патрабаванню супрацоўніка міліцыі». Актывіст адмовіўся наведваць лекцыі, прызначаныя яму ў мясцовым РУУСе пасля вызвалення. Ён сцвярджае, што ўскладзены на яго абавязак штодзень хадзіць на «прафілактычныя мерапрыемствы» — незаконны.

Падтрымаць Зміцера сабралася каля 20 чалавек: грамадскія актывісты і ягоныя паплечнікі.

З самога пачатку супрацоўнікі суда вельмі нервова аднесліся да наяўнасці ў судзе супрацоўнікаў прэсы. Да аўтара гэтых радкоў падышла спачатку ахоўніца з прапускнога пункту Ганчарык Марына Русланаўна, потым сакратарка суда — абедзве патрабавалі спыніць здымкі, спачатку патрабуючы «акрэдытацыю», а потым «дазвол», маўляў, «здымкі ў судзе дазволеныя толькі з дазволу старшыні суда», а той «згоды не даваў». Трохі пазней пачаліся размовы аб «унутранай інструкцыі», якая, нібыта, забараняе здымкі ў залі. На просьбу паказаць яе аўтару радкоў было адмоўлена. «Гэта ўнутраны дакумант», — сказала сакратарка.

Вядома, гэтае патрабаванне з’яўляецца незаконным, і аб ягоным выкананні не магло ісці і гаворкі. здымкі могуць быць забароненыя толькі ў зале падчас судовага паседжання па адмысловым рашэнні суддзі. У астатнім жа журналіст можа выконваць сваю працу паўсюль, дзе лічыць патрэбным.

Да спробаў замінаць працы журналіста далучыўся ціхар у цывільным (хутчэй за ўсе, афіцэр мясцовага РУУС), які пільна здымаў на відэакамеру ўсіх прысутных. Ці варта казаць, што гэтыя здымкі ніякіх нараканняў у супрацоўніц суда не выклікалі? Ціхар жа, пабачыўшы журналіста, скамандаваў супрацоўніцам суда выклікаць нарад. Праз некалькі хвілін у будынак увайшла каманда Дэпартаменту аховы МУС у шаломах.

Самога ж суда як такога не адбылося — пасля наведвання судовага кабінету Зміцер Паліенка даведаўся, што пратаколы адпраўленыя ў міліцыю на дапрацоўку з-за знойдзеных у іх парушэнняў. Адпаведна, паседжанне будзе перанесена.

На выхадзе з будынку суда супрацоўнікі міліцыі спынілі аўтара гэтых радкоў, запатрабавалі дакументы, спрабуючы даводзіць незаконнасць здымак. Пасля кароткай спрэчкі (супрацоўнікі міліцыі, вядома, не змаглі паясніць, чаму раптам для здымак у судзе патрэбны нейкі дазвол), яны абмежаваліся перапісваннем дадзеных. Старшы прапаршчык Сучкоў Усевалад Юр’евіч заявіў: «если в социальных сетях появится видео, дискриминирующее сотрудников правоохранительных органов, на вас будет подано заявление в суд». Відаць, міліцыянты хочуць ўжо зараз карыстацца пладамі закона, які б забараняў здымкі людзей без іх згоды, хаця сам закон яшчэ не прыняты.

Спрэчка групы падтрымкі Паліенка з міліцыянтамі (якія да таго ж вырашылі перапісаць дадзеныя ўсіх, хто здымаў іх на смартфон) працягвалася яшчэ паўгадзіны.

Крыніца

Прокрутить вверх